العلامة المجلسي (مترجم :كمره اى)

211

بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى)

او مرهمى نيست جز شنيدن آواز كفر منش بت پرستان . و اگر آن مؤمن بطاعت خدا و ياد او و صلوات بر محمّد و خاندانش بپايد آن زخمها بر تن ابليس بمانند و اگر بنده از وضع خود بگردد و در مخالفت با خدا عزّ و جلّ و در گناهان اندر شود ، زخمهاى ابليس خوب شوند ، و بر آن بنده نيرو يابد تا به او دهنه زند و بر پشتش سوار شود و به زير آيد و شيطان ديگرش سوار شود و يكى پس از ديگرى بر او سوار شوند ، و بيارانش گويد در ياد نداريد كه ما از دست او چه كشيديم ، اكنون زبون و فرمانبر ما شده تا به نوبت اين و آن او سوار شوند . و آنگاه رسول خدا فرمود : اگر خواهيد پيوسته چشم ابليس را گريان داريد و زخمهاى او را دردناك سازيد پيوسته بر طاعت خدا و ياد او صلوات بر محمّد صلّى اللَّه عليه و آله و سلم و خاندانش باشيد ، و اگر از آن دست بكشيد اسير گرديد و برخى ديوان پليد بر پشت شما سوار شوند . 159 - در تفسير است كه شيطان دور از هر خوبى است ، رجيم لعنت بار شده است و رانده از هر جاى خوب . 160 - در تفسير على بن ابراهيم : 32 - كه از امام ششم عليه السّلام پرسيدند كه آنچه خدا مردم را بدان دعوت كرده گمراهان را هم فرا گيرد ؟ فرمود : آرى ، و كافران را هم فرا گيرد ، زيرا خدا تبارك و تعالى فرشته‌ها را به سجده بر آدم فرمان داد و فرمان فرشته‌ها ابليس را هم فرا گرفت ، چون ابليس با فرشته‌ها در آسمان بود خدا را عبادت ميكرد و فرشته‌ها او را از خود ميدانستند و از آنها نبود و چون خدا فرشته‌ها را فرمود : بر آدم سجده كنند آنچه در دل ابليس بود از حسد بدر آورد و آنگه فرشته‌ها دانستند كه ابليس از آنها نيست . گفتند چگونه فرمان بابليس رسيد با اينكه بنام فرشته‌ها صادر شده بود فرمود : ابليس به آنها وابسته بود گرچه از جنس فرشته نبود ، براى اينكه خدا پيش از از آدم خلقى آفريد كه ابليس حكمران آنها بود در زمين ، آنان سركشى كردند